Een nieuwe motorfabriek is op zichzelf niet direct wereldnieuws. Maar wanneer een relatief jong Indiaas motormerk een fabriek uit de grond stampt die uiteindelijk een half miljoen elektrische tweewielers per jaar moet kunnen produceren, wordt het toch interessant. Zeker als datzelfde merk sinds kort gewoon bij Nederlandse dealers staat.
Ultraviolette heeft namelijk grootse plannen.
De Indiase fabrikant van elektrische motorfietsen gaat in Hosur, in de deelstaat Tamil Nadu, een compleet nieuwe productiefaciliteit bouwen. De fabriek krijgt de toepasselijke naam BIGGA Factory, wat staat voor Big Global Ambition. Een naam die misschien wat overdreven klinkt, totdat je naar de cijfers kijkt.
De eerste fase is namelijk al goed voor een productiecapaciteit van 250.000 elektrische tweewielers per jaar. De infrastructuur wordt vervolgens zo aangelegd dat dit kan worden opgeschaald naar maar liefst 500.000 exemplaren per jaar.
Ter vergelijking: in de huidige fabriek bij Bengaluru kunnen jaarlijks ongeveer 50.000 voertuigen worden gebouwd. Ultraviolette creëert dus de mogelijkheid om zijn productiecapaciteit grofweg te vertienvoudigen.
En dat doet het merk niet alleen voor India.
Van 50.000 naar een half miljoen
Voor de nieuwe fabriek trekt Ultraviolette de komende vijf jaar 7,79 miljard Indiase roepie uit, omgerekend ongeveer 82 miljoen dollar. De fabriek wordt gebouwd in het SIPCOT Industrial Park in Shoolagiri, bij Hosur.
De locatie is niet toevallig gekozen. Hosur ligt relatief dicht bij Bengaluru, waar Ultraviolette zijn R&D-activiteiten heeft zitten, en bevindt zich midden in een regio met een uitgebreide automotive toeleveringsindustrie.
De eerste productiefase krijgt een capaciteit van 250.000 voertuigen per jaar. Uiteindelijk moet dat dus kunnen verdubbelen naar 500.000.
Dat betekent overigens niet dat Ultraviolette volgend jaar ineens een half miljoen motorfietsen gaat verkopen. Capaciteit is iets anders dan daadwerkelijke productie. De fabriek wordt voorbereid op de groei die het bedrijf de komende jaren verwacht.
Ultraviolette verkocht in de eerste helft van 2026 wereldwijd iets meer dan 3.000 elektrische motorfietsen. Een fabriek voor maximaal 500.000 voertuigen lijkt vanuit dat perspectief bijna absurd groot.
Maar Ultraviolette kijkt duidelijk niet naar de verkoop van vandaag.
Niet alleen de F77
Wie Ultraviolette vooral kent van de F77 Mach 2 en F77 SuperStreet zou bovendien kunnen denken dat de nieuwe fabriek volledig bedoeld is om elektrische motorfietsen te bouwen. Dat is niet helemaal het geval.
De grote volumemaker moet waarschijnlijk de Tesseract worden, de elektrische scooter die Ultraviolette begin 2027 op de markt wil brengen. CEO en medeoprichter Narayan Subramaniam verwacht alleen al voor die scooter in India een onderliggende vraag van minimaal 10.000 exemplaren per maand.
Daarnaast komt de Shockwave, een lichtere elektrische motorfiets die in India onder de 200.000 roepie moet gaan kosten.
En daar blijft het niet bij. Ultraviolette werkt aan een veel bredere line-up met motoren en scooters in verschillende categorieën. Het bedrijf heeft eerder aangegeven binnen enkele jaren tien producten op de markt te willen brengen.
Op termijn verwacht Ultraviolette dat scooters en motorfietsen ieder ongeveer de helft van het totale productievolume gaan vertegenwoordigen.
Die 500.000 voertuigen zijn dus nadrukkelijk niet allemaal opvolgers van de F77. Maar als de plannen uitkomen, wordt Ultraviolette wel een fabrikant op een totaal andere schaal dan het merk dat we nu kennen.
Waarom dit voor Europa interessant wordt
En dan komen we bij het voor ons interessantste gedeelte.
Ultraviolette is namelijk allang geen puur Indiaas verhaal meer.
In 2025 maakte het merk serieus werk van Europa. De F77 Mach 2 en F77 SuperStreet werden in Parijs gepresenteerd en Ultraviolette begon met een eerste groep belangrijke Europese motormarkten, waaronder Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje, Portugal en het Verenigd Koninkrijk.
Dat was geen simpele kwestie van een container motoren naar Europa sturen en kijken wat er gebeurt. Volgens Subramaniam duurde alleen het Europese certificeringsproces al meer dan een jaar.
Inmiddels gaat het behoorlijk hard.
In april 2026 kondigde Ultraviolette een samenwerking met Elektrorider aan voor Hongarije, Kroatië, Slowakije, Roemenië, Slovenië en Tsjechië. Daarmee groeide de Europese aanwezigheid op dat moment naar negentien landen.
Ook Nederland hoort inmiddels bij dat verhaal.
Hier is MotoMondo de officiële importeur en distributeur en staan de F77 Mach 2 en F77 SuperStreet inmiddels daadwerkelijk bij Nederlandse dealers. Voor een fabrikant die nog maar kort geleden vrijwel niemand hier kende, gaat de Europese uitrol dus behoorlijk snel.
Europa moet een groter deel van Ultraviolette worden
Nog interessanter zijn de uitspraken die het management rond de aankondiging van de nieuwe fabriek heeft gedaan.
Ultraviolette verkoopt zijn motorfietsen inmiddels in ongeveer twintig Europese landen. Volgens CEO Narayan Subramaniam zijn Spanje en Frankrijk momenteel twee van de sterkere Europese markten voor het merk.
Op dit moment bestaat ongeveer 10 tot 15 procent van het volume uit export. Tegenover Reuters sprak Subramaniam over ongeveer 15 procent en gaf hij aan dat Europa en Latijns-Amerika samen binnen vijf jaar richting 25 procent van de totale verkopen kunnen groeien.
Dat percentage is interessant wanneer je het naast die nieuwe fabriek legt.
Want stel dat Ultraviolette ooit daadwerkelijk in de buurt komt van die maximale capaciteit van 500.000 voertuigen en een kwart van het volume buiten India wordt verkocht, dan praat je in theorie over maximaal 125.000 voertuigen voor exportmarkten.
Dat betekent nadrukkelijk niet dat er straks 125.000 Ultraviolettes per jaar naar Europa komen. Latijns-Amerika maakt eveneens onderdeel uit van de exportstrategie, productiecapaciteit is geen verkoopvolume en de Indiase thuismarkt blijft verreweg de belangrijkste markt.
Maar het laat wel zien op welke schaal Ultraviolette inmiddels denkt.
Europa is geen leuk exportprojectje naast de Indiase activiteiten. Het moet een serieus onderdeel van het bedrijf worden.
Van Indiaas motormerk naar wereldwijd merk
Dat past ook bij wat Subramaniam eerder over de Europese introductie vertelde.
Bij de lancering in Parijs gaf hij aan dat Ultraviolette bewust begon met grote Europese motormarkten als Duitsland, Italië, Frankrijk, Spanje, Portugal en het Verenigd Koninkrijk. Die landen vertegenwoordigen samen een groot gedeelte van de Europese tweewielermarkt.
Bij de verdere uitbreiding naar Centraal-Europa sprak hij bovendien opvallend ambitieus over Europa. Ultraviolette ziet de Europese motormarkt als een van de meest kritische en veeleisende ter wereld.
Dat is eigenlijk een slimme strategie.
Wie een elektrische motorfiets succesvol kan verkopen in landen waar BMW, Ducati, KTM, Triumph, Yamaha, Honda en Kawasaki diep geworteld zijn, heeft meteen een behoorlijk visitekaartje voor de rest van de wereld.
En anders dan veel goedkope elektrische tweewielers probeert Ultraviolette hier ook niet uitsluitend op prijs te concurreren.
De F77 moet juist als een volwaardige motorfiets worden gezien.
De F77 Mach 2 beschikt over 30 kW vermogen, 100 Nm koppel en een 10,3 kWh accupakket. De opgegeven WMTC-actieradius bedraagt maximaal 231 kilometer en de topsnelheid ligt op 139 km/u. In Nederland is het model bovendien als A1-motorfiets gehomologeerd.
Daarmee zit Ultraviolette in een interessant stukje van de markt. Niet de elektrische bromfiets of woon-werkscooter, maar een machine die eruitziet en grotendeels aanvoelt als een serieuze motorfiets.
En daar ligt misschien wel de grootste kans
Want de Europese markt voor elektrische motorfietsen blijft een vreemde.
Bij auto’s is elektrisch rijden inmiddels volkomen normaal geworden. Bij motorfietsen is het aanbod nog altijd relatief klein. Harley-Davidson zette LiveWire uiteindelijk als apart merk neer, Zero Motorcycles draait al jaren mee en Can-Am kwam met de Pulse en Origin. Maar de Japanse en Europese grootmachten zijn opvallend voorzichtig.
Juist daardoor ontstaat ruimte voor een relatief onbekende fabrikant als Ultraviolette.
Het bedrijf claimde tegenover Reuters in de eerste helft van 2026 wereldwijd meer dan 3.000 elektrische motorfietsen te hebben verkocht. Ultraviolette zette dat zelf af tegen circa 1.756 exemplaren voor Zero Motorcycles en ongeveer 300 voor Harley-Davidsons LiveWire.
Dat zijn nog altijd kleine aantallen wanneer je ze naast de totale motormarkt legt, maar het zegt wel iets over hoe jong en open dit segment nog is.
Er is simpelweg nog geen elektrische Honda CB650R, Yamaha MT-07 of Kawasaki Z650 die de markt domineert.
Iedereen begint min of meer opnieuw.
En dan is het ineens een stuk minder relevant dat Ultraviolette uit Bengaluru komt en geen honderd jaar motorhistorie achter zich heeft.
Een fabriek zegt meer dan een gelikt prototype
Nieuwe elektrische motormerken zijn er de afgelopen tien jaar genoeg geweest. Mooie renders, spectaculaire specificaties, crowdfundingcampagnes en prototypes zagen we ook genoeg.
Een fabriek bouwen met een geplande investering van tientallen miljoenen euro’s en infrastructuur voor een half miljoen voertuigen is van een andere orde.
Het betekent niet automatisch dat Ultraviolette gaat slagen. Een fabriek vullen is uiteindelijk veel moeilijker dan hem bouwen.
Maar het maakt de ambities wel tastbaar.
Ultraviolette wil niet een nichefabrikant blijven die een paar duizend futuristische elektrische motorfietsen per jaar bouwt. Het wil uitgroeien tot een grote internationale fabrikant van elektrische tweewielers.
En Europa hoort nadrukkelijk bij dat plan.
De komende jaren worden daarom interessant. Niet alleen om te zien of de Tesseract en Shockwave het verwachte volume in India daadwerkelijk kunnen realiseren, maar vooral welke modellen Ultraviolette vervolgens naar Europa brengt.
Want als de Indiase fabrikant straks daadwerkelijk honderdduizenden tweewielers per jaar bouwt, twintig Europese landen bedient en een kwart van zijn productie buiten India wil verkopen, praten we niet langer over een exotische nieuwkomer.
Dan zou Ultraviolette zomaar eens een van de eerste grote elektrische motormerken kunnen worden die niet uit Japan, Europa, China of de Verenigde Staten komt.
En dat is misschien nog wel interessanter dan die fabriek voor 500.000 motoren zelf.
