Soms kom je mensen tegen die op een net iets andere manier naar motoren kijken. Niet alleen als machines om op te rijden, maar als objecten waar je bijna eindeloos naar kunt blijven kijken. De lijnen van een tank, de manier waarop een blok in het frame hangt, het spel van licht op aluminium of gepolijst staal.
Toen ik Denise Olivia sprak voor de video hieronder, werd al snel duidelijk dat zij precies zo naar motoren kijkt. Alleen stopt het bij haar niet bij kijken. Zij vertaalt die fascinatie naar iets anders: schilderijen.
Niet digitaal, niet met een tablet of stylus, maar met olieverf op canvas.
Video: het verhaal achter de schilderijen
Tijdens het gesprek merk je al snel dat Denise motoren bekijkt zoals een ontwerper of een bouwer dat zou doen. Niet alleen het geheel telt, maar vooral de details. De lijnen, de verhoudingen, de mechanische onderdelen die samen een machine vormen.
En juist dat maakt motoren volgens haar zo interessant om te schilderen.
Waarom olieverf?
In een tijd waarin veel kunstenaars digitaal werken, kiest Denise bewust voor een traditionele techniek. Olieverf heeft namelijk een eigenschap die voor haar essentieel is: het droogt langzaam.
Dat klinkt misschien als een nadeel, maar voor een schilder kan het juist een voordeel zijn. Het geeft tijd om kleuren op het doek zelf te mengen, om subtiele overgangen te maken en om reflecties langzaam op te bouwen.
Bij motoren speelt dat een grote rol. Lak, aluminium, chroom en rubber reageren allemaal anders op licht. Die nuances kun je alleen overtuigend neerzetten als je de tijd neemt om lagen op te bouwen.
Tijdens ons gesprek vertelt ze dat ze daarom het liefst rechtstreeks op het doek werkt. Niet te veel voorbereidende stappen, maar het beeld geleidelijk in lagen laten ontstaan terwijl ze schildert.
Een motor schilderen is verrassend complex
Een motorfiets lijkt misschien een logisch onderwerp voor een schilderij. Maar zodra je er echt goed naar kijkt, wordt duidelijk hoe ingewikkeld zo’n object eigenlijk is.
Bij veel motoren is het motorblok volledig zichtbaar. Dat betekent dat een schilder niet alleen de grote lijnen moet treffen, maar ook rekening moet houden met allerlei kleine elementen: koelribben, bouten, kabels en leidingen. Alles heeft een eigen vorm en een eigen manier waarop het licht reflecteert.
En dat moet uiteindelijk allemaal kloppen.
Denise vertelt dat sommige schilderijen daardoor weken in beslag kunnen nemen. Niet omdat het proces per se langzaam moet zijn, maar omdat bepaalde details simpelweg tijd vragen.
De uitdaging van details
Een voorbeeld waar ze zelf om moet lachen tijdens het gesprek is carbon. Op het eerste gezicht lijkt dat patroon vrij eenvoudig. Totdat je het probeert te schilderen.
Dan blijkt dat elk stukje eigenlijk uit een herhalend patroon van lijnen en reflecties bestaat. Met een fijn penseel moet dat laag voor laag worden opgebouwd, zodat het uiteindelijke resultaat ook echt de diepte en structuur van carbon heeft.
Het zijn precies dat soort details die ervoor zorgen dat een schilderij uiteindelijk geloofwaardig voelt.
Niet alleen voor kunstliefhebbers, maar juist ook voor motorrijders.
Want wie zelf aan motoren sleutelt of er dagelijks naar kijkt, ziet meteen wanneer iets niet klopt.
De aantrekkingskracht van motorontwerp
Wat Denise vooral aantrekt in motoren is de combinatie van techniek en design. Motorrijden is emotie, maar een motor zelf is ook een ontwerp.
De balans van een frame, de spanning in de lijnen van een tank, de manier waarop een blok zichtbaar onderdeel wordt van het geheel. Het zijn dezelfde elementen die ook in kunst een rol spelen.
Tijdens het gesprek merk ik dat we eigenlijk naar motoren kijken vanuit hetzelfde vertrekpunt als veel motorbouwers of customizers. Het gaat niet alleen om prestaties of snelheid, maar ook om karakter.
Een motor kan technisch perfect zijn, maar pas echt interessant worden wanneer hij ook visueel iets vertelt.
Motorcultuur buiten de weg
Motorcultuur leeft meestal op asfalt. In de vorm van ritten, circuits, reizen of custom builds. Maar wie iets langer rondkijkt in de motorwereld merkt dat die cultuur zich op allerlei manieren uit.
Fotografie, design, film, illustratie en dus ook schilderkunst.
Het interessante aan het werk van Denise is dat haar schilderijen ergens tussen twee werelden in zitten. Aan de ene kant is er het artistieke proces van schilderen. Aan de andere kant is er een duidelijke fascinatie voor mechaniek.
Het resultaat zijn geen abstracte interpretaties, maar bijna portretten van machines.
Meer dan alleen een motor
Toen de camera uitging en we nog even doorpraatten, realiseerde ik me dat motoren misschien wel vaker als kunst worden gezien dan we zelf doorhebben.
Veel rijders herkennen dat gevoel wanneer ze een motor in de garage hebben staan en er nog even naar blijven kijken voordat ze het licht uitdoen. Niet omdat het moet, maar omdat het gewoon een mooi object is.
Misschien is dat precies de reden waarom motoren zo goed werken op een doek.
Ze hebben karakter. Ze hebben aanwezigheid.
En soms verdienen ze het om niet alleen voorbij te rijden op de weg, maar ook gewoon even stil te staan op canvas.
Wil je meer van Denise’s werk zien? Ga dan naar www.deniseolivia.art
Door: Danny Vermeulen
